Ад школы мары да дома для архітэктара

Не сакрэт, што геніі выходзяць не толькі з праслаўленых дынастый і знакамітых родаў, часам геніяльнасць нараджаецца ўдалечыні ад буйных адміністрацыйных цэнтраў і мегаполісаў, у так званай глыбінцы. Схема нескладаная: сустракаюцца настаўнік, назавём яго майстар, і дапытлівы навучэнец. У ходзе сумеснай вучэбнай і творчай дзейнасці іх прафесійныя і асабістыя інтарэсы пераплятаюцца і атрымліваецца вынік: адзін, другі, трэці… І гэта становіцца нормай.

У 2007 годзе ў сярэднюю школу № 2 Мсціслава прыйшла новая настаўніца выяўленчага мастацтва і чарчэння Ірына Фёдараўна Субоцька. За гады работы ў школе яна падрыхтавала цэлую плеяду пераможцаў і прызёраў раённых, абласных і рэспубліканскіх творчых конкурсаў, выстаў і фестываляў. У 2014 годзе за высокае педагагічнае майстэрства і грамадскую дзейнасць Ірына Фёдараўна ўзнагароджана Ганаровай граматай Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь. А сёлета яе заслугі адзначыў і Мсціслаўскі раённы выканаўчы камітэт.
Аднак самая высокая ўзнагарода настаўніка — паспяховасць яго навучэнцаў. Прыйшоўшы ў школу, Ірына Фёдараўна арганізавала для вучняў аб’яднанне па інтарэсах “Юны мастак”, у якім атрымалі магчымасць развіваць здольнасці да выяўленчага мастацтва дзясяткі школьнікаў. У гэта ж аб’яднанне па інтарэсах 6 гадоў назад прыйшла займацца вучаніца 5 класа Вікторыя Кавалёва. Першага сур’ёзнага выніку Віка дасягнула ў 2013 годзе, стаўшы ўдзельніцай і прызёрам Рэспубліканскага конкурсу выцінанак “Беларускія матывы”.
Не менш любімы занятак Вікторыі — матэматыка. Дзяўчынка неаднаразова перамагала ў раённай алімпіядзе па гэтым прадмеце. Верагодна, захапленне матэматыкай дазволіла адкрыць у ёй новую грань творчасці — архітэктурнае праектаванне. Таму Віка з цікавасцю і гатоўнасцю прыняла прапанову паўдзельнічаць у Рэспубліканскім конкурсе навукова-тэхнічнай творчасці навучэнцаў “ТэхнаІнтэлект”.
У 2013 годзе яе ўвагу прыцягнула секцыя “Малюнак”. Тэмай конкурснай работы стаў праект “Школа маёй мары”. Па выніках абласнога конкурсу работа ўзнагароджана дыпломам І ступені, удзел у заключным этапе таксама быў выніковым — дыплом ІІ ступені.
Чым жа прывабіў членаў журы гэты дзіўны праект, які прызналі адным з лепшых? Аказваецца, школа будучыні, спраектаваная дзяўчынай, уяўляе сабой адзіны архітэктурны чатырохпавярховы ансамбль, які складаецца з рознаўзроўневых цыліндрычных форм. Будынак мае васьмігранную прызматычную форму з тэатральна-спартыўнай пляцоўкай у цэнтры. Уся кампазіцыя накрыта шкляным купалам, што забяспечвае шмат святла, цяпла, укрыццё ад непагоды, добры паветраабмен. На чацвёртым паверсе прадугледжана пляцоўка для адпачынку і рухавых гульняў. На малюнку спраектавана зручная сучасная зона адпачынку.
Сёлета Вікторыя вырашыла паспрабаваць свае сілы ў рабоце секцыі “Кампазіцыя” з тэмай “Дом для архітэктара”. Паколькі яна ўжо зрабіла выбар будучай прафесіі, вырашыўшы стаць архітэктарам, то і дом Віка праектавала як будучае месца работы і творчасці. Зноў пакутлівыя і доўгія пошукі патрэбных стыляў, форм, канструкцый. У канчатковым выніку прыняла рашэнне спалучыць два стылі: мінімалізм для зручнасці і практычнасці і мадэрнізм для сувязі з сучаснасцю. У праекце прысутнічаюць усе галоўныя атрыбуты архітэктуры: стылізаваная выява цыркуля, які ўпрыгожвае фасад будынка, кампазіцыя з трохвугольных урэзаных адна ў адну прызм на пляцоўцы перад будынкам. Праект будынка прадугледжвае натуральнае асвятленне рабочых зон праз зашклёныя сцены, крытыя і адкрытыя балконы для адпачынку. Адведзена месца ў праекце выставачнай зале-музею, зоне азелянення і нават тэрыторыі для зручнай паркоўкі аўтамабіляў.
Работа атрымала высокую ацэнку на заключным этапе Рэспубліканскага конкурсу навукова-тэхнічнай творчасці — дыплом ІІ ступені. У размове з Вікай захацелася высветліць, як сфарміраваўся яе інтарэс да праектавання, бо яе бацькі — людзі зусім не творчых прафесій. Як адзначае Вікторыя, выбарам будучай прафесіі яна абавязана цудоўнаму таленавітаму педагогу Ірыне Фёдараўне Субоцька, а таксама архітэктурнай спадчыне старажытнай Мсціслаўшчыны, якая год ад году адраджаецца, рэстаўрыруецца і набывае рысы свайго ранейшага аблічча. Дзяўчына марыць пра той час, калі, атрымаўшы дыплом архітэктара, зможа ажыццявіць смелыя ідэі ў новым будаўніцтве і абавязкова ў адраджэнні старажытных помнікаў архітэктуры Беларусі. Сёння Віка з’яўляецца лаўрэатам спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па сацыяльнай падтрымцы адораных навучэнцаў і студэнтаў.

Ала ФАМІНОВА,
намеснік дырэктара па вучэбнай рабоце сярэдняй школы № 2 Мсціслава.